ræðumaður

nafnorð, karlkyn

ræðu-maður

sá eða sú sem heldur ræðu

Skyld orð

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður