réttar staða
nafnorð, kvenkyn
réttar-staða lögfræði
staða einstaklings eða aðila samkvæmt lögum og réttarreglum
- hann hefur réttarstöðu sakbornings
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑stöðu beygist eins og staða
eintala
án greinismeð greini
nf.réttarstaða réttarstaðan
þf.réttarstöðu réttarstöðuna
þgf.réttarstöðu réttarstöðunni
ef.réttarstöðu réttarstöðunnar