réttar venja
nafnorð, kvenkyn
réttar-venja lögfræði
venja sem byggist á því að menn hafa um eitthvert skeið fylgt ákveðinni háttsemi um tiltekið efni í þeirri trú að þeim væri það skylt
Skyld orð
- réttarfar,
- dómvenja,
- lagavenja
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑venju nefnifall fleirtölu ‑venjur beygist eins og venja
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.réttarvenja réttarvenjan nf.réttarvenjur réttarvenjurnar
þf.réttarvenju réttarvenjuna þf.réttarvenjur réttarvenjurnar
þgf.réttarvenju réttarvenjunni þgf.réttarvenjum réttarvenjunum
ef.réttarvenju réttarvenjunnar ef.réttarvenja réttarvenjanna