réttinda
nafnorð, karlkyn
réttinda-maður
maður sem hefur ákveðin starfsréttindi
- hann var eini réttindamaðurinn í áhöfninni
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.réttindamaður réttindamaðurinn nf.réttindamenn réttindamennirnir
þf.réttindamann réttindamanninn þf.réttindamenn réttindamennina
þgf.réttindamanni réttindamanninum þgf.réttindamönnum réttindamönnunum
ef.réttindamanns réttindamannsins ef.réttindamanna réttindamannanna