rétt læting
nafnorð, kvenkyn
rétt-læting
það að verja (fyrir sjálfum sér) hugsanir, verknað eða aðgerðaleysi
réttlæting á gerðum hans
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu rétt
eintala
án greinismeð greini
nf.réttlæting réttlætingin
þf.réttlætingu réttlætinguna
þgf.réttlætingu réttlætingunni
ef.réttlætingar réttlætingarinnar