rétt
lýsingarorð rétt-stæður
sem stendur á réttum stað gagnvart öðrum leikmönnum, t.d. í fótbolta
- leikmaðurinn var réttstæður þegar boltinn var gefinn
Beyging
‑stæð ‑stætt miðstig ‑stæðari efsta stig ‑stæðastur beygist eins og stæður
kk.kvk.hk.
nf.réttstæður réttstæð réttstætt
þf.réttstæðan réttstæða réttstætt
þgf.réttstæðum réttstæðri réttstæðu
ef.réttstæðs réttstæðrar réttstæðs
nf.réttstæðir réttstæðar réttstæð
þf.réttstæða réttstæðar réttstæð
þgf.réttstæðum
ef.réttstæðra
nf.réttstæði réttstæða réttstæða
aukaföllréttstæða réttstæðu réttstæða
öll föllréttstæðu
öll föllréttstæðari réttstæðari réttstæðara
öll föllréttstæðari
kk.kvk.hk.
nf.réttstæðastur réttstæðust réttstæðast
þf.réttstæðastan réttstæðasta réttstæðast
þgf.réttstæðustum réttstæðastri réttstæðustu
ef.réttstæðasts réttstæðastrar réttstæðasts
nf.réttstæðastir réttstæðastar réttstæðust
þf.réttstæðasta réttstæðastar réttstæðust
þgf.réttstæðustum
ef.réttstæðastra
nf.réttstæðasti réttstæðasta réttstæðasta
aukaföllréttstæðasta réttstæðustu réttstæðasta
öll föllréttstæðustu