réttur 1
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
lögfræði dómstóll
draga hana fyrir rétt
höfða mál gegn henni
stefna honum fyrir rétt
höfða mál gegn honum
- 2.
réttindi, það að hafa heimild til e-s
áskilja sér rétt til þess að breyta textanum
gera fyrirvara um að maður hafi leyfi til e-s
eiga rétt á skýringum
eiga heimtingu á að fá að vita um málavexti
fyrirgera rétti sínum
koma með orðum og/eða gerðum í veg fyrir að maður megi e-ð
hafa rétt til að sitja þarna
mega sitja þarna
leita réttar síns
lögfræði fara með mál sitt til lögmanns eða fyrir dómstól
vera í rétti
hafa forgang samkvæmt umferðarreglum
þessi gagnrýni á rétt á sér
gagnrýnin er réttmæt, sanngjörn
Beyging
eignarfall eintölu réttar nefnifall fleirtölu réttir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.rétturrétturinnnf.réttirréttirnir
þf.réttréttinnþf.réttiréttina
þgf.réttiréttinumþgf.réttumréttunum
ef.réttarréttarinsef.réttaréttanna