rifta
sagnorð með þágufalli
ógilda (e-ð), afturkalla (e-ð)
rifta samningnum
- hún ákvað að rifta trúlofuninni
Beyging
rifti eða riftaði rift eða riftað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égrifti / riftarifti / riftaðiégriftirifti / riftaði
þúriftir / riftarriftir / riftaðirþúriftirriftir / riftaðir
húnriftir / riftarrifti / riftaðihúnriftirifti / riftaði
viðriftumriftum / riftuðumviðriftumriftum / riftuðum
þiðriftiðriftuð / riftuðuðþiðriftiðriftuð / riftuðuð
þauriftariftu / riftuðuþauriftiriftu / riftuðu
| nafnháttur | rifta |
|---|---|
| sagnbót | rift / riftað |
| boðháttur eintölu | riftu / riftaðu |
| boðháttur fleirtölu | riftið |
| stýfður boðháttur | rift / rifta |
| lýsingarháttur nútíðar | riftandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúriftirðu / riftarðuriftirðu / riftaðirðuþúriftirðuriftirðu / riftaðirðu
þiðriftiðiriftuði / riftuðuðiþiðriftiðiriftuði / riftuðuði