sefja
sagnorð með þolfalli
beita áhrifum á huga e-s til að gera hann móttækilegan, dáleiða (e-n) næstum
- hann sefjaði hlustendur sína með góðum lestri
sjá sefjandi
Beyging
sefjaði sefjað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsefjasefjaðiégsefjisefjaði
þúsefjarsefjaðirþúsefjirsefjaðir
húnsefjarsefjaðihúnsefjisefjaði
viðsefjumsefjuðumviðsefjumsefjuðum
þiðsefjiðsefjuðuðþiðsefjiðsefjuðuð
þausefjasefjuðuþausefjisefjuðu
| nafnháttur | sefja |
|---|---|
| sagnbót | sefjað |
| boðháttur eintölu | sefjaðu |
| boðháttur fleirtölu | sefjið |
| stýfður boðháttur | sefja |
| lýsingarháttur nútíðar | sefjandi |
kk.kvk.hk.
nf.sefjaðursefjuðsefjað
þf.sefjaðansefjaðasefjað
þgf.sefjuðumsefjaðrisefjuðu
ef.sefjaðssefjaðrarsefjaðs
nf.sefjaðirsefjaðarsefjuð
þf.sefjaðasefjaðarsefjuð
þgf.sefjuðum
ef.sefjaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsefjastsefjaðistégsefjistsefjaðist
þúsefjastsefjaðistþúsefjistsefjaðist
húnsefjastsefjaðisthúnsefjistsefjaðist
viðsefjumstsefjuðumstviðsefjumstsefjuðumst
þiðsefjistsefjuðustþiðsefjistsefjuðust
þausefjastsefjuðustþausefjistsefjuðust
| nafnháttur | sefjast |
|---|---|
| sagnbót | sefjast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsefjastusefjaðistuþúsefjistusefjaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsefjarðusefjaðirðuþúsefjirðusefjaðirðu
þiðsefjiðisefjuðuðiþiðsefjiðisefjuðuði