seiða
sagnorð með þolfalli
heilla, töfra (e-n)
- brimótt ströndin seiðir mig til sín
- flautuleikarinn seiddi fram síðustu tónana
sjá seiðandi
Beyging
seiddi seitt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égseiðiseiddiégseiðiseiddi
þúseiðirseiddirþúseiðirseiddir
húnseiðirseiddihúnseiðiseiddi
viðseiðumseiddumviðseiðumseiddum
þiðseiðiðseidduðþiðseiðiðseidduð
þauseiðaseidduþauseiðiseiddu
| nafnháttur | seiða |
|---|---|
| sagnbót | seitt |
| boðháttur eintölu | seiddu |
| boðháttur fleirtölu | seiðið |
| stýfður boðháttur | seið |
| lýsingarháttur nútíðar | seiðandi |
kk.kvk.hk.
nf.seiddurseiddseitt
þf.seiddanseiddaseitt
þgf.seiddumseiddriseiddu
ef.seiddsseiddrarseidds
nf.seiddirseiddarseidd
þf.seiddaseiddarseidd
þgf.seiddum
ef.seiddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égseiðistseiddistégseiðistseiddist
þúseiðistseiddistþúseiðistseiddist
húnseiðistseiddisthúnseiðistseiddist
viðseiðumstseiddumstviðseiðumstseiddumst
þiðseiðistseiddustþiðseiðistseiddust
þauseiðastseiddustþauseiðistseiddust
| nafnháttur | seiðast |
|---|---|
| sagnbót | seiðst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúseiðistuseiddistuþúseiðistuseiddistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúseiðirðuseiddirðuþúseiðirðuseiddirðu
þiðseiðiðiseidduðiþiðseiðiðiseidduði