sig
fornafn afturbeygt fornafn þolfall
sjá einnig sig nafnorð, hvorugkyn
aðeins notað í aukaföllum til að sýna að andlag sagnar eða forsetningar vísi til þess sama og frumlag (nafnorð eða fornafn) í 3. persónu
- hann er búinn að raka sig
- stelpan greiddi sér og setti svo á sig húfuna
- þau flýttu sér að klára heimavinnuna og fóru svo út að leika sér
- Jói hélt að Steinunn væri skotin í sér
Beyging
þf.sig
þgf.sér
ef.sín