sjarm
sagnorð sjarm-era með þolfalli óformlegt
heilla, töfra
- hún sjarmeraði alla með fágaðri framkomu sinni
Beyging
sjarm
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsjarmera sjarmeraði égsjarmeri sjarmeraði
þúsjarmerar sjarmeraðir þúsjarmerir sjarmeraðir
húnsjarmerar sjarmeraði húnsjarmeri sjarmeraði
viðsjarmerum sjarmeruðum viðsjarmerum sjarmeruðum
þiðsjarmerið sjarmeruðuð þiðsjarmerið sjarmeruðuð
þausjarmera sjarmeruðu þausjarmeri sjarmeruðu
| nafnháttur | sjarm |
|---|---|
| sagnbót | sjarm |
| boðháttur eintölu | sjarm |
| boðháttur fleirtölu | sjarm |
| stýfður boðháttur | sjarm |
| lýsingarháttur nútíðar | sjarm |
kk.kvk.hk.
nf.sjarmeraður sjarmeruð sjarmerað
þf.sjarmeraðan sjarmeraða sjarmerað
þgf.sjarmeruðum sjarmeraðri sjarmeruðu
ef.sjarmeraðs sjarmeraðrar sjarmeraðs
nf.sjarmeraðir sjarmeraðar sjarmeruð
þf.sjarmeraða sjarmeraðar sjarmeruð
þgf.sjarmeruðum
ef.sjarmeraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsjarmerast sjarmeraðist égsjarmerist sjarmeraðist
þúsjarmerast sjarmeraðist þúsjarmerist sjarmeraðist
húnsjarmerast sjarmeraðist húnsjarmerist sjarmeraðist
viðsjarmerumst sjarmeruðumst viðsjarmerumst sjarmeruðumst
þiðsjarmerist sjarmeruðust þiðsjarmerist sjarmeruðust
þausjarmerast sjarmeruðust þausjarmerist sjarmeruðust
| nafnháttur | sjarm |
|---|---|
| sagnbót | sjarm |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsjarmerastu sjarmeraðistu þúsjarmeristu sjarmeraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsjarmerarðu sjarmeraðirðu þúsjarmerirðu sjarmeraðirðu
þiðsjarmeriði sjarmeruðuði þiðsjarmeriði sjarmeruðuði