sjatna
sagnorð
minnka, hjaðna
- froðan í vaskinum var farin að sjatna
- Nói sleppti dúfunni þegar flóðið sjatnaði
Beyging
sjatnaði sjatnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsjatnasjatnaðiégsjatnisjatnaði
þúsjatnarsjatnaðirþúsjatnirsjatnaðir
húnsjatnarsjatnaðihúnsjatnisjatnaði
viðsjötnumsjötnuðumviðsjötnumsjötnuðum
þiðsjatniðsjötnuðuðþiðsjatniðsjötnuðuð
þausjatnasjötnuðuþausjatnisjötnuðu
| nafnháttur | sjatna |
|---|---|
| sagnbót | sjatnað |
| lýsingarháttur nútíðar | sjatnandi |
kk.kvk.hk.
nf.sjatnaðursjötnuðsjatnað
þf.sjatnaðansjatnaðasjatnað
þgf.sjötnuðumsjatnaðrisjötnuðu
ef.sjatnaðssjatnaðrarsjatnaðs
nf.sjatnaðirsjatnaðarsjötnuð
þf.sjatnaðasjatnaðarsjötnuð
þgf.sjötnuðum
ef.sjatnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsjatnarðusjatnaðirðuþúsjatnirðusjatnaðirðu
þiðsjatniðisjötnuðuðiþiðsjatniðisjötnuðuði