skap

persónugerð einstaklings eins og hún kemur fram gagnvart umhverfinu, skapgerð, lundarfar

• missa stjórn á skapi sínu

• skipta sjaldan skapi

• vera ekki í skapi til að fara á ballið

• vera í góðu skapi

• vera í vondu skapi

• svona framkoma fer í skapið á mér

• mér er fjarri skapi að gefast upp

  mér dettur það ekki í hug

• mér er skapi næst að segja mig úr félaginu

  mig langar mest til þess að segja mig úr félaginu

• skeyta skapi sínu á honum

  fá útrás fyrir reiði sína á honum

• vera þannig skapi farinn

  skapgerð hans er þannig

  • ég er þannig skapi farinn að mér hættir til að reiðast

• honum er slíkt tal lítt/ekki að skapi

  honum fellur það illa

• þau eiga ekki skap saman

  þeim kemur ekki vel saman

• honum rennur í skap

  hann reiðist

  • honum rann í skap við þennan dónaskap