skap
lýsingarorð skap-bráður
sem rýkur auðveldlega upp í reiði eða æsingi
- hann var maður skapbráður og reiddist fljótt
Tengd orð
Beyging
‑bráð ‑brátt miðstig ‑bráðari efsta stig ‑bráðastur beygist eins og bráður
kk.kvk.hk.
nf.skapbráður skapbráð skapbrátt
þf.skapbráðan skapbráða skapbrátt
þgf.skapbráðum skapbráðri skapbráðu
ef.skapbráðs skapbráðrar skapbráðs
nf.skapbráðir skapbráðar skapbráð
þf.skapbráða skapbráðar skapbráð
þgf.skapbráðum
ef.skapbráðra
nf.skapbráði skapbráða skapbráða
aukaföllskapbráða skapbráðu skapbráða
öll föllskapbráðu
öll föllskapbráðari skapbráðari skapbráðara
öll föllskapbráðari
kk.kvk.hk.
nf.skapbráðastur skapbráðust skapbráðast
þf.skapbráðastan skapbráðasta skapbráðast
þgf.skapbráðustum skapbráðastri skapbráðustu
ef.skapbráðasts skapbráðastrar skapbráðasts
nf.skapbráðastir skapbráðastar skapbráðust
þf.skapbráðasta skapbráðastar skapbráðust
þgf.skapbráðustum
ef.skapbráðastra
nf.skapbráðasti skapbráðasta skapbráðasta
aukaföllskapbráðasta skapbráðustu skapbráðasta
öll föllskapbráðustu