sleikja
sagnorð með þolfalli
sjá einnig sleikja nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
renna tungunni yfir (e-ð)
- börnin sleiktu íspinnana sína
- þú mátt ekki sleikja diskinn
sleikja út um
sleikja varirnar
- eftirmaturinn var svo góður að gestirnir sleiktu út um
- 2.
sleikja sig upp við hana
vera fleðulegur við hana
- hún sleikir sig upp við menn í háum stöðum
sjá sleiktur
Beyging
sleikti sleikt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsleikisleiktiégsleikisleikti
þúsleikirsleiktirþúsleikirsleiktir
húnsleikirsleiktihúnsleikisleikti
viðsleikjumsleiktumviðsleikjumsleiktum
þiðsleikiðsleiktuðþiðsleikiðsleiktuð
þausleikjasleiktuþausleikisleiktu
| nafnháttur | sleikja |
|---|---|
| sagnbót | sleikt |
| boðháttur eintölu | sleiktu |
| boðháttur fleirtölu | sleikið |
| stýfður boðháttur | sleik |
| lýsingarháttur nútíðar | sleikjandi |
kk.kvk.hk.
nf.sleiktursleiktsleikt
þf.sleiktansleiktasleikt
þgf.sleiktumsleiktrisleiktu
ef.sleiktssleiktrarsleikts
nf.sleiktirsleiktarsleikt
þf.sleiktasleiktarsleikt
þgf.sleiktum
ef.sleiktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsleikistsleiktistégsleikistsleiktist
þúsleikistsleiktistþúsleikistsleiktist
húnsleikistsleiktisthúnsleikistsleiktist
viðsleikjumstsleiktumstviðsleikjumstsleiktumst
þiðsleikistsleiktustþiðsleikistsleiktust
þausleikjastsleiktustþausleikistsleiktust
| nafnháttur | sleikjast |
|---|---|
| sagnbót | sleikst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsleikistusleiktistuþúsleikistusleiktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsleikirðusleiktirðuþúsleikirðusleiktirðu
þiðsleikiðisleiktuðiþiðsleikiðisleiktuði