stabbi
nafnorð, karlkyn
heyhlaði sem byrjað er að gefa úr í hlöðu eða heystæði
Beyging
eignarfall eintölu stabba nefnifall fleirtölu stabbar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.stabbistabbinnnf.stabbarstabbarnir
þf.stabbastabbannþf.stabbastabbana
þgf.stabbastabbanumþgf.stöbbumstöbbunum
ef.stabbastabbansef.stabbastabbanna