Yrða

sprengja

sagnorð með þolfalli

sjá einnig sprengja nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    eyðileggja (e-ð) með sprengju

    • hann hótaði að sprengja tímasprengjuna
    • vegagerðin sprengdi klettinn
    • sprengja upp peningaskápinn

      • skæruliðar sprengdu upp járnbrautarteina
  2. 2.

    þenja (e-ð) til hins ýtrasta

    • hún blés upp blöðru og sprengdi hana
    • sprengja fötin utan af sér

      fylla alveg út í fötin

      • þau eru að sprengja utan af sér húsnæðið
  3. 3.

    gera sprungur (í e-ð)

    • frostið hefur sprengt múrvegginn

Beyging

sprengdi sprengt