sprengja
sagnorð með þolfalli
sjá einnig sprengja nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
eyðileggja (e-ð) með sprengju
- hann hótaði að sprengja tímasprengjuna
- vegagerðin sprengdi klettinn
sprengja upp peningaskápinn
- skæruliðar sprengdu upp járnbrautarteina
- 2.
þenja (e-ð) til hins ýtrasta
- hún blés upp blöðru og sprengdi hana
sprengja fötin utan af sér
fylla alveg út í fötin
- þau eru að sprengja utan af sér húsnæðið
- 3.
gera sprungur (í e-ð)
- frostið hefur sprengt múrvegginn
Beyging
sprengdi sprengt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsprengisprengdiégsprengisprengdi
þúsprengirsprengdirþúsprengirsprengdir
húnsprengirsprengdihúnsprengisprengdi
viðsprengjumsprengdumviðsprengjumsprengdum
þiðsprengiðsprengduðþiðsprengiðsprengduð
þausprengjasprengduþausprengisprengdu
| nafnháttur | sprengja |
|---|---|
| sagnbót | sprengt |
| boðháttur eintölu | sprengdu |
| boðháttur fleirtölu | sprengið |
| stýfður boðháttur | spreng |
| lýsingarháttur nútíðar | sprengjandi |
kk.kvk.hk.
nf.sprengdursprengdsprengt
þf.sprengdansprengdasprengt
þgf.sprengdumsprengdrisprengdu
ef.sprengdssprengdrarsprengds
nf.sprengdirsprengdarsprengd
þf.sprengdasprengdarsprengd
þgf.sprengdum
ef.sprengdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsprengirðusprengdirðuþúsprengirðusprengdirðu
þiðsprengiðisprengduðiþiðsprengiðisprengduði