springa
sagnorð , beyging: þátíð eintölu sprakk, þátíð fleirtölu sprungum, sagnbót sprungið
Merkingar
- 1.
tætast í sundur með ógnarkrafti
- sprengjan sprakk á torginu
- margir flugeldar sprungu um áramótin
- 2.
bresta í sundur
- rörin geta sprungið í miklu frosti
það springur á bílnum
það kemur gat á bíldekk og loftið fer úr
- það er sprungið á hjólinu hans
- 3.
vera að springa
vera mjög saddur
vera að springa úr hlátri
hlæja ákaflega
- 4.
springa út
opnast, koma í ljós (um blóm, laufblöð)
- blómin springa út á vorin
sjá sprunginn
Tengd orð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égspringsprakkégspringispryngi
þúspringursprakkstþúspringirspryngir
húnspringursprakkhúnspringispryngi
viðspringumsprungumviðspringumspryngjum
þiðspringiðsprunguðþiðspringiðspryngjuð
þauspringasprunguþauspringispryngju
| nafnháttur | springa |
|---|---|
| sagnbót | sprungið |
| boðháttur eintölu | springdu |
| boðháttur fleirtölu | springið |
| stýfður boðháttur | spring |
| lýsingarháttur nútíðar | springandi |
kk.kvk.hk.
nf.sprunginnsprunginsprungið
þf.sprunginnsprungnasprungið
þgf.sprungnumsprunginnisprungnu
ef.sprunginssprunginnarsprungins
nf.sprungnirsprungnarsprungin
þf.sprungnasprungnarsprungin
þgf.sprungnum
ef.sprunginna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúspringurðusprakkstuþúspringirðuspryngirðu
þiðspringiðisprunguðiþiðspringiðispryngjuði