Yrða

springa

sagnorð , beyging: þátíð eintölu sprakk, þátíð fleirtölu sprungum, sagnbót sprungið

Merkingar

  1. 1.

    tætast í sundur með ógnarkrafti

    • sprengjan sprakk á torginu
    • margir flugeldar sprungu um áramótin
  2. 2.

    bresta í sundur

    • rörin geta sprungið í miklu frosti
    • það springur á bílnum

      það kemur gat á bíldekk og loftið fer úr

      • það er sprungið á hjólinu hans
  3. 3.
    • vera að springa

      vera mjög saddur

    • vera að springa úr hlátri

      hlæja ákaflega

  4. 4.
    • springa út

      opnast, koma í ljós (um blóm, laufblöð)

      • blómin springa út á vorin

sjá sprunginn

Tengd orð

Beyging

framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égspringsprakkégspringispryngi
þúspringursprakkstþúspringirspryngir
húnspringursprakkhúnspringispryngi
viðspringumsprungumviðspringumspryngjum
þiðspringiðsprunguðþiðspringiðspryngjuð
þauspringasprunguþauspringispryngju
nafnhátturspringa
sagnbótsprungið
boðháttur eintöluspringdu
boðháttur fleirtöluspringið
stýfður boðhátturspring
lýsingarháttur nútíðarspringandi