Yrða

sprunginn

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar

Merkingar

  1. 1.

    með gati á eða í vegna þrýstings, farinn í sundur

    • sprungið dekk
  2. 2.

    sem er að örmagnast, örmagnaður

    • hann hljóp svo hratt að hann var nærri sprunginn úr mæði

sjá springa

Andheiti
  • ósprunginn,
  • sprungulaus
Tengd orð

Beyging

sprungin sprungið miðstig sprungnari efsta stig sprungnastur