sprunginn
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
Merkingar
- 1.
með gati á eða í vegna þrýstings, farinn í sundur
- sprungið dekk
- 2.
sem er að örmagnast, örmagnaður
- hann hljóp svo hratt að hann var nærri sprunginn úr mæði
sjá springa
Andheiti
- ósprunginn,
- sprungulaus
Tengd orð
Beyging
sprungin sprungið miðstig sprungnari efsta stig sprungnastur
kk.kvk.hk.
nf.sprunginnsprunginsprungið
þf.sprunginnsprungnasprungið
þgf.sprungnumsprunginnisprungnu
ef.sprunginssprunginnarsprungins
nf.sprungnirsprungnarsprungin
þf.sprungnasprungnarsprungin
þgf.sprungnum
ef.sprunginna
nf.sprungnisprungnasprungna
aukaföllsprungnasprungnusprungna
öll föllsprungnu
öll föllsprungnarisprungnarisprungnara
öll föllsprungnari
kk.kvk.hk.
nf.sprungnastursprungnustsprungnast
þf.sprungnastansprungnastasprungnast
þgf.sprungnustumsprungnastrisprungnustu
ef.sprungnastssprungnastrarsprungnasts
nf.sprungnastirsprungnastarsprungnust
þf.sprungnastasprungnastarsprungnust
þgf.sprungnustum
ef.sprungnastra
nf.sprungnastisprungnastasprungnasta
aukaföllsprungnastasprungnustusprungnasta
öll föllsprungnustu