spyrja
sagnorð með þolfalli og eignarfalli
bera upp spurningu (við e-n)
- hún spurði mig bara einnar spurningar
- ég spurði hann frétta að heiman
- hann leit á hana en spurði einskis
- vinkona hennar spyr hana oft um krakkana
- ég spurði hvar skrifstofa skólastjórans væri
- þau spurðu hana hvort eitthvað væri að
spyrja hana að nafni
spyrja hann spjörunum úr
spyrja hana mikið og nákvæmlega
spyrja hana út úr
þráspyrja hana, hlýða henni yfir
Tengd orð
Beyging
spurði spurt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égspyrspurðiégspyrjispyrði
þúspyrðspurðirþúspyrjirspyrðir
húnspyrspurðihúnspyrjispyrði
viðspyrjumspurðumviðspyrjumspyrðum
þiðspyrjiðspurðuðþiðspyrjiðspyrðuð
þauspyrjaspurðuþauspyrjispyrðu
| nafnháttur | spyrja |
|---|---|
| sagnbót | spurt |
| boðháttur eintölu | spyrðu / spurðu |
| boðháttur fleirtölu | spyrjið |
| stýfður boðháttur | spyr |
| lýsingarháttur nútíðar | spyrjandi |
kk.kvk.hk.
nf.spurðurspurðspurt
þf.spurðanspurðaspurt
þgf.spurðumspurðrispurðu
ef.spurðsspurðrarspurðs
nf.spurðirspurðarspurð
þf.spurðaspurðarspurð
þgf.spurðum
ef.spurðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égspyrstspurðistégspyrjistspyrðist
þúspyrstspurðistþúspyrjistspyrðist
húnspyrstspurðisthúnspyrjistspyrðist
viðspyrjumstspurðumstviðspyrjumstspyrðumst
þiðspyrjistspurðustþiðspyrjistspyrðust
þauspyrjastspurðustþauspyrjistspyrðust
| nafnháttur | spyrjast |
|---|---|
| sagnbót | spurst |
| boðháttur eintölu | spyrstu |
| boðháttur fleirtölu | spyrjist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúspyrstuspurðistuþúspyrjistuspyrðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúspyrðuspurðirðuþúspyrjirðuspyrðirðu
þiðspyrjiðispurðuðiþiðspyrjiðispyrðuði