strjúka

Merkingar

1. 1.

   þgf. eða þf.með þágufalli eða þolfalli renna hendinni yfir (e-ð)

   • hún strauk kettinum blíðlega
   • hann strýkur hendinni yfir ennið
   • hún strauk efnið með hendinni
2. 2.

   þf.með þolfalli fara yfir (e-ð) með tusku

   • við strukum rykið af bókahillunum
   • blettirnir fóru ekki af veggnum þótt ég stryki yfir hann
3. 3.

   hlaupast í óleyfi frá stað eða starfi

   • tveir fangar struku úr fangelsinu
   • ég ætla að strjúka úr vinnunni í klukkutíma
4. 4.

   þf.með þolfalli gamaldags strauja (e-ð)