stroka
sagnorð með þolfalli
sjá einnig stroka nafnorð, kvenkyn
stroka setninguna út
þurrka út setninguna, eyða henni
- hann strokaði út orðið með strokleðrinu
Beyging
strokaði strokað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstrokastrokaðiégstrokistrokaði
þústrokarstrokaðirþústrokirstrokaðir
húnstrokarstrokaðihúnstrokistrokaði
viðstrokumstrokuðumviðstrokumstrokuðum
þiðstrokiðstrokuðuðþiðstrokiðstrokuðuð
þaustrokastrokuðuþaustrokistrokuðu
| nafnháttur | stroka |
|---|---|
| sagnbót | strokað |
| boðháttur eintölu | strokaðu |
| boðháttur fleirtölu | strokið |
| stýfður boðháttur | stroka |
| lýsingarháttur nútíðar | strokandi |
kk.kvk.hk.
nf.strokaðurstrokuðstrokað
þf.strokaðanstrokaðastrokað
þgf.strokuðumstrokaðristrokuðu
ef.strokaðsstrokaðrarstrokaðs
nf.strokaðirstrokaðarstrokuð
þf.strokaðastrokaðarstrokuð
þgf.strokuðum
ef.strokaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstrokaststrokaðistégstrokiststrokaðist
þústrokaststrokaðistþústrokiststrokaðist
húnstrokaststrokaðisthúnstrokiststrokaðist
viðstrokumststrokuðumstviðstrokumststrokuðumst
þiðstrokiststrokuðustþiðstrokiststrokuðust
þaustrokaststrokuðustþaustrokiststrokuðust
| nafnháttur | strokast |
|---|---|
| sagnbót | strokast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústrokastustrokaðistuþústrokistustrokaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústrokarðustrokaðirðuþústrokirðustrokaðirðu
þiðstrokiðistrokuðuðiþiðstrokiðistrokuðuði