sveia
sagnorð með þágufalli
segja 'svei' til að skamma t.d. hund
fussa og sveia
láta í ljós vandlætingu sína
- hún fussaði og sveiaði yfir því hvað nútímabörn væru löt
Samheiti
Tengd orð
Beyging
sveiaði sveiað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsveiasveiaðiégsveiisveiaði
þúsveiarsveiaðirþúsveiirsveiaðir
húnsveiarsveiaðihúnsveiisveiaði
viðsveiumsveiuðumviðsveiumsveiuðum
þiðsveiiðsveiuðuðþiðsveiiðsveiuðuð
þausveiasveiuðuþausveiisveiuðu
| nafnháttur | sveia |
|---|---|
| sagnbót | sveiað |
| boðháttur eintölu | sveiaðu |
| boðháttur fleirtölu | sveiið |
| stýfður boðháttur | sveia |
| lýsingarháttur nútíðar | sveiandi |
kk.kvk.hk.
nf.sveiaðursveiuðsveiað
þf.sveiaðansveiaðasveiað
þgf.sveiuðumsveiaðrisveiuðu
ef.sveiaðssveiaðrarsveiaðs
nf.sveiaðirsveiaðarsveiuð
þf.sveiaðasveiaðarsveiuð
þgf.sveiuðum
ef.sveiaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsveiastsveiaðistégsveiistsveiaðist
þúsveiastsveiaðistþúsveiistsveiaðist
húnsveiastsveiaðisthúnsveiistsveiaðist
viðsveiumstsveiuðumstviðsveiumstsveiuðumst
þiðsveiistsveiuðustþiðsveiistsveiuðust
þausveiastsveiuðustþausveiistsveiuðust
| nafnháttur | sveiast |
|---|---|
| sagnbót | sveiast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsveiastusveiaðistuþúsveiistusveiaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsveiarðusveiaðirðuþúsveiirðusveiaðirðu
þiðsveiiðisveiuðuðiþiðsveiiðisveiuðuði