svipta
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli og þágufalli taka (e-ð) frá eða af (e-m)
- lögregluþjónninn svipti hana ökuskírteininu
- ráðherrann var sviptur embættinu
- pardusdýrin hafa verið svipt heimkynnum sínum
svipta sig klæðum
fara úr fötunum
- 2.
með þágufalli taka (e-ð) með snöggri hreyfingu, kippa (e-u)
- hún svipti teppinu ofan af mér
- það þarf að svipta hulunni af blekkingunni
sjá sviptast
Tengd orð
Beyging
svipti svipt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsviptisviptiégsviptisvipti
þúsviptirsviptirþúsviptirsviptir
húnsviptirsviptihúnsviptisvipti
viðsviptumsviptumviðsviptumsviptum
þiðsviptiðsviptuðþiðsviptiðsviptuð
þausviptasviptuþausviptisviptu
| nafnháttur | svipta |
|---|---|
| sagnbót | svipt |
| boðháttur eintölu | sviptu |
| boðháttur fleirtölu | sviptið |
| stýfður boðháttur | svipt |
| lýsingarháttur nútíðar | sviptandi |
kk.kvk.hk.
nf.sviptursviptsvipt
þf.sviptansviptasvipt
þgf.sviptumsviptrisviptu
ef.sviptssviptrarsvipts
nf.sviptirsviptarsvipt
þf.sviptasviptarsvipt
þgf.sviptum
ef.sviptra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsviptistsviptistégsviptistsviptist
þúsviptistsviptistþúsviptistsviptist
húnsviptistsviptisthúnsviptistsviptist
viðsviptumstsviptumstviðsviptumstsviptumst
þiðsviptistsviptustþiðsviptistsviptust
þausviptastsviptustþausviptistsviptust
| nafnháttur | sviptast |
|---|---|
| sagnbót | svipst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsviptistusviptistuþúsviptistusviptistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsviptirðusviptirðuþúsviptirðusviptirðu
þiðsviptiðisviptuðiþiðsviptiðisviptuði