svissa
sagnorð óformlegt
Merkingar
- 1.
breyta um (e-ð)
- hún ætlar að svissa yfir í lögfræði
- þjónninn skildi ekki neitt svo hún svissaði yfir í ensku
- 2.
setja í lykil í sviss (á bíl)
Beyging
svissaði svissað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvissasvissaðiégsvissisvissaði
þúsvissarsvissaðirþúsvissirsvissaðir
húnsvissarsvissaðihúnsvissisvissaði
viðsvissumsvissuðumviðsvissumsvissuðum
þiðsvissiðsvissuðuðþiðsvissiðsvissuðuð
þausvissasvissuðuþausvissisvissuðu
| nafnháttur | svissa |
|---|---|
| sagnbót | svissað |
| boðháttur eintölu | svissaðu |
| boðháttur fleirtölu | svissið |
| stýfður boðháttur | svissa |
| lýsingarháttur nútíðar | svissandi |
kk.kvk.hk.
nf.svissaðursvissuðsvissað
þf.svissaðansvissaðasvissað
þgf.svissuðumsvissaðrisvissuðu
ef.svissaðssvissaðrarsvissaðs
nf.svissaðirsvissaðarsvissuð
þf.svissaðasvissaðarsvissuð
þgf.svissuðum
ef.svissaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvissastsvissaðistégsvissistsvissaðist
þúsvissastsvissaðistþúsvissistsvissaðist
húnsvissastsvissaðisthúnsvissistsvissaðist
viðsvissumstsvissuðumstviðsvissumstsvissuðumst
þiðsvissistsvissuðustþiðsvissistsvissuðust
þausvissastsvissuðustþausvissistsvissuðust
| nafnháttur | svissast |
|---|---|
| sagnbót | svissast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvissastusvissaðistuþúsvissistusvissaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvissarðusvissaðirðuþúsvissirðusvissaðirðu
þiðsvissiðisvissuðuðiþiðsvissiðisvissuðuði