svíkja
sagnorð með þolfalli
ganga á bak orða sinna, bregðast (e-m)
- hann svíkur öll loforð
- þeir sviku sína eigin kjósendur
- hún sveik háar fjárhæðir út úr bankanum
- þessi uppskrift svíkur engan sem prófar hana
svíkja lit
bregðast samherjum sínum
svíkja undan skatti
greiða ekki þann skatt sem manni ber
Tengd orð
Beyging
svík sveik svikum svikið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvíksveikégsvíkisviki
þúsvíkursveikstþúsvíkirsvikir
húnsvíkursveikhúnsvíkisviki
viðsvíkjumsvikumviðsvíkjumsvikjum
þiðsvíkiðsvikuðþiðsvíkiðsvikjuð
þausvíkjasvikuþausvíkisvikju
| nafnháttur | svíkja |
|---|---|
| sagnbót | svikið |
| boðháttur eintölu | svíktu |
| boðháttur fleirtölu | svíkið |
| stýfður boðháttur | svík |
| lýsingarháttur nútíðar | svíkjandi |
kk.kvk.hk.
nf.svikinnsvikinsvikið
þf.svikinnsviknasvikið
þgf.sviknumsvikinnisviknu
ef.svikinssvikinnarsvikins
nf.sviknirsviknarsvikin
þf.sviknasviknarsvikin
þgf.sviknum
ef.svikinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsvíkstsveikstégsvíkistsvikist
þúsvíkstsveikstþúsvíkistsvikist
húnsvíkstsveiksthúnsvíkistsvikist
viðsvíkjumstsvikumstviðsvíkjumstsvikjumst
þiðsvíkistsvikustþiðsvíkistsvikjust
þausvíkjastsvikustþausvíkistsvikjust
| nafnháttur | svíkjast |
|---|---|
| sagnbót | svikist |
| boðháttur eintölu | svíkstu |
| boðháttur fleirtölu | svíkist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvíkstusveikstuþúsvíkistusvikistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsvíkurðusveikstuþúsvíkirðusvikirðu
þiðsvíkiðisvikuðiþiðsvíkiðisvikjuði