tál beita
nafnorð, kvenkyn
tál-beita
Merkingar
- 1.
beita, agn
- 2.
sá eða sú sem kemur grunuðum manni til að fremja brot í því skyni að afhjúpa hann og framselja hann síðan lögreglunni
- tálbeita var notuð til að draga barnaníðinginn fram í dagsljósið
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑beitu beygist eins og beita
eintala
án greinismeð greini
nf.tálbeita tálbeitan
þf.tálbeitu tálbeituna
þgf.tálbeitu tálbeitunni
ef.tálbeitu tálbeitunnar