tál
sagnorð tál-draga með þolfalli
lokka (e-n) til kynlífs
- hann er sakaður um að hafa táldregið ungar stúlkur
Beyging
‑dreg ‑dró ‑drógum ‑dregið beygist eins og draga
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtáldreg táldró égtáldragi táldrægi
þútáldregur táldróst þútáldragir táldrægir
húntáldregur táldró húntáldragi táldrægi
viðtáldrögum táldrógum viðtáldrögum táldrægjum
þiðtáldragið táldróguð þiðtáldragið táldrægjuð
þautáldraga táldrógu þautáldragi táldrægju
| nafnháttur | tál |
|---|---|
| sagnbót | tál |
| boðháttur eintölu | tál |
| boðháttur fleirtölu | tál |
| stýfður boðháttur | tál |
| lýsingarháttur nútíðar | tál |
kk.kvk.hk.
nf.táldreginn táldregin táldregið
þf.táldreginn táldregna táldregið
þgf.táldregnum táldreginni táldregnu
ef.táldregins táldreginnar táldregins
nf.táldregnir táldregnar táldregin
þf.táldregna táldregnar táldregin
þgf.táldregnum
ef.táldreginna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútáldregurðu táldróstu þútáldragirðu táldrægirðu
þiðtáldragiði táldróguði þiðtáldragiði táldrægjuði