tálma
sagnorð með þolfalli eða þágufalli
setja hömlur eða fyrirstöðu, hindra, hamla
með þolfalli tálma umferðina
- bæjarstjóri tálmaði aðflutning fólks í bæinn
- stór vörubíll tálmaði umferð um götuna
með þágufalli tálma framkvæmdinni
- nefndin tálmaði niðurrifi gamla hússins
með þágufalli og þolfalli tálma honum aðgang
- dyravörðurinn tálmaði okkur inngöngu á veitingahúsið
Beyging
tálmaði tálmað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtálmatálmaðiégtálmitálmaði
þútálmartálmaðirþútálmirtálmaðir
húntálmartálmaðihúntálmitálmaði
viðtálmumtálmuðumviðtálmumtálmuðum
þiðtálmiðtálmuðuðþiðtálmiðtálmuðuð
þautálmatálmuðuþautálmitálmuðu
| nafnháttur | tálma |
|---|---|
| sagnbót | tálmað |
| boðháttur eintölu | tálmaðu |
| boðháttur fleirtölu | tálmið |
| stýfður boðháttur | tálma |
| lýsingarháttur nútíðar | tálmandi |
kk.kvk.hk.
nf.tálmaðurtálmuðtálmað
þf.tálmaðantálmaðatálmað
þgf.tálmuðumtálmaðritálmuðu
ef.tálmaðstálmaðrartálmaðs
nf.tálmaðirtálmaðartálmuð
þf.tálmaðatálmaðartálmuð
þgf.tálmuðum
ef.tálmaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtálmasttálmaðistégtálmisttálmaðist
þútálmasttálmaðistþútálmisttálmaðist
húntálmasttálmaðisthúntálmisttálmaðist
viðtálmumsttálmuðumstviðtálmumsttálmuðumst
þiðtálmisttálmuðustþiðtálmisttálmuðust
þautálmasttálmuðustþautálmisttálmuðust
| nafnháttur | tálmast |
|---|---|
| sagnbót | tálmast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútálmastutálmaðistuþútálmistutálmaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútálmarðutálmaðirðuþútálmirðutálmaðirðu
þiðtálmiðitálmuðuðiþiðtálmiðitálmuðuði