taumur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
sá hluti beislis sem haldið er í
- hún hélt í tauminn á hestinum
- 2.
lína, snæri, taug
- bóndinn var með kúna í taumi
- 3.
e-ð langt og mjótt, rák
- svitinn rann í taumum niður enni hans
Orðasambönd
draga taum hans
fylgja honum að málum
- blaðið dregur taum stjórnarandstöðunnar
gefa honum lausan tauminn
gefa honum frjálsar hendur, frelsi til athafna
- við skulum gefa ímyndunaraflinu lausan tauminn
grípa/taka í taumana
blanda sér í málið (til að hamla e-u)
- yfirvöld þurfa að grípa í taumana og banna þetta
Samheiti
- teymingur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu taums þágufall eintölu taumi eða taum nefnifall fleirtölu taumar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.taumurtaumurinnnf.taumartaumarnir
þf.taumtauminnþf.taumataumana
þgf.taumi / taumtaumnumþgf.taumumtaumunum
ef.taumstaumsinsef.taumataumanna