Yrða

taumur

nafnorð, karlkyn

Merkingar

  1. 1.

    sá hluti beislis sem haldið er í

    • hún hélt í tauminn á hestinum
  2. 2.

    lína, snæri, taug

    • bóndinn var með kúna í taumi
  3. 3.

    e-ð langt og mjótt, rák

    • svitinn rann í taumum niður enni hans

Orðasambönd

  • draga taum hans

    fylgja honum að málum

    • blaðið dregur taum stjórnarandstöðunnar
  • gefa honum lausan tauminn

    gefa honum frjálsar hendur, frelsi til athafna

    • við skulum gefa ímyndunaraflinu lausan tauminn
  • grípa/taka í taumana

    blanda sér í málið (til að hamla e-u)

    • yfirvöld þurfa að grípa í taumana og banna þetta
Samheiti
  • teymingur
Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu taums þágufall eintölu taumi eða taum nefnifall fleirtölu taumar