tauta
sagnorð með þolfalli
tala lágt og óskýrt, segja (e-ð) óskýrt
- hann er alltaf að tauta einhver vísuorð
- hún tautaði eitthvað sem ég heyrði ekki
tauta bæn fyrir munni sér
tauta bæn án þess að ávarpa nokkurn sérstakan
ég ætla í ferðalagið hvað sem tautar og raular
... hvað sem það kostar, hvað sem hver segir
Tengd orð
Beyging
tautaði tautað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtautatautaðiégtautitautaði
þútautartautaðirþútautirtautaðir
húntautartautaðihúntautitautaði
viðtautumtautuðumviðtautumtautuðum
þiðtautiðtautuðuðþiðtautiðtautuðuð
þautautatautuðuþautautitautuðu
| nafnháttur | tauta |
|---|---|
| sagnbót | tautað |
| boðháttur eintölu | tautaðu |
| boðháttur fleirtölu | tautið |
| stýfður boðháttur | tauta |
| lýsingarháttur nútíðar | tautandi |
kk.kvk.hk.
nf.tautaðurtautuðtautað
þf.tautaðantautaðatautað
þgf.tautuðumtautaðritautuðu
ef.tautaðstautaðrartautaðs
nf.tautaðirtautaðartautuð
þf.tautaðatautaðartautuð
þgf.tautuðum
ef.tautaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtautasttautaðistégtautisttautaðist
þútautasttautaðistþútautisttautaðist
húntautasttautaðisthúntautisttautaðist
viðtautumsttautuðumstviðtautumsttautuðumst
þiðtautisttautuðustþiðtautisttautuðust
þautautasttautuðustþautautisttautuðust
| nafnháttur | tautast |
|---|---|
| sagnbót | tautast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútautastutautaðistuþútautistutautaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútautarðutautaðirðuþútautirðutautaðirðu
þiðtautiðitautuðuðiþiðtautiðitautuðuði