tákn
sagnorð tákn-gera með þolfalli
láta (e-ð) tákna e-ð annað
- Ísland er stundum tákngert sem kona
Beyging
‑gerði ‑gert beygist eins og gera
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtákngeri tákngerði égtákngeri tákngerði
þútákngerir tákngerðir þútákngerir tákngerðir
húntákngerir tákngerði húntákngeri tákngerði
viðtákngerum tákngerðum viðtákngerum tákngerðum
þiðtákngerið tákngerðuð þiðtákngerið tákngerðuð
þautákngera tákngerðu þautákngeri tákngerðu
| nafnháttur | tákn |
|---|---|
| sagnbót | tákn |
| boðháttur eintölu | tákn |
| boðháttur fleirtölu | tákn |
| stýfður boðháttur | tákn |
| lýsingarháttur nútíðar | tákn |
kk.kvk.hk.
nf.tákngerður tákngerð tákngert
þf.tákngerðan tákngerða tákngert
þgf.tákngerðum tákngerðri tákngerðu
ef.tákngerðs tákngerðrar tákngerðs
nf.tákngerðir tákngerðar tákngerð
þf.tákngerða tákngerðar tákngerð
þgf.tákngerðum
ef.tákngerðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútákngerirðu tákngerðirðu þútákngerirðu tákngerðirðu
þiðtákngeriði tákngerðuði þiðtákngeriði tákngerðuði