trega
sagnorð með þolfalli
sakna (látins manns), syrgja (e-n)
- hann tregaði konu sína mjög
Beyging
tregaði tregað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtregatregaðiégtregitregaði
þútregartregaðirþútregirtregaðir
húntregartregaðihúntregitregaði
viðtregumtreguðumviðtregumtreguðum
þiðtregiðtreguðuðþiðtregiðtreguðuð
þautregatreguðuþautregitreguðu
| nafnháttur | trega |
|---|---|
| sagnbót | tregað |
| boðháttur eintölu | tregaðu |
| boðháttur fleirtölu | tregið |
| stýfður boðháttur | trega |
| lýsingarháttur nútíðar | tregandi |
kk.kvk.hk.
nf.tregaðurtreguðtregað
þf.tregaðantregaðatregað
þgf.treguðumtregaðritreguðu
ef.tregaðstregaðrartregaðs
nf.tregaðirtregaðartreguð
þf.tregaðatregaðartreguð
þgf.treguðum
ef.tregaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égtregasttregaðistégtregisttregaðist
þútregasttregaðistþútregisttregaðist
húntregasttregaðisthúntregisttregaðist
viðtregumsttreguðumstviðtregumsttreguðumst
þiðtregisttreguðustþiðtregisttreguðust
þautregasttreguðustþautregisttreguðust
| nafnháttur | tregast |
|---|---|
| sagnbót | tregast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútregastutregaðistuþútregistutregaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þútregarðutregaðirðuþútregirðutregaðirðu
þiðtregiðitreguðuðiþiðtregiðitreguðuði