Yrða

tregða

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    það að vera tregur, ófús til e-s

    • tregða stjórnvalda til að semja við launþega
    • hugmynd hennar var tekið með tregðu
  2. 2.

    eðlisfræði sá eiginleiki hlutar að halda óbreyttri hreyfingu eða vera í kyrrstöðu nema annar kraftur komi til

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu tregðu nefnifall fleirtölu tregður