tregða
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
það að vera tregur, ófús til e-s
- tregða stjórnvalda til að semja við launþega
- hugmynd hennar var tekið með tregðu
- 2.
eðlisfræði sá eiginleiki hlutar að halda óbreyttri hreyfingu eða vera í kyrrstöðu nema annar kraftur komi til
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu tregðu nefnifall fleirtölu tregður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tregðatregðannf.tregðurtregðurnar
þf.tregðutregðunaþf.tregðurtregðurnar
þgf.tregðutregðunniþgf.tregðumtregðunum
ef.tregðutregðunnaref.tregðatregðanna