tregur
lýsingarorð
Merkingar
- 1.
ófús til e-s
- hann bað hana að koma með sér á skauta en hún var treg í fyrstu
- hann var tregur til að lána mér peninga
vera tregur til þátttöku
- 2.
sem gengur hægt eða illa, erfiður, torveldur
- veiði á þorski hefur verið treg í vor
- samgöngur á þessum slóðum eru tregar á veturna
- 3.
sem er seinn til skilnings, skilningssljór
- drengurinn er frekar tregur en hefur gaman að íþróttum
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
treg tregt miðstig tregari efsta stig tregastur
kk.kvk.hk.
nf.tregurtregtregt
þf.tregantregatregt
þgf.tregumtregritregu
ef.tregstregrartregs
nf.tregirtregartreg
þf.tregatregartreg
þgf.tregum
ef.tregra
nf.tregitregatrega
aukafölltregatregutrega
öll fölltregu
öll fölltregaritregaritregara
öll fölltregari
kk.kvk.hk.
nf.tregasturtregusttregast
þf.tregastantregastatregast
þgf.tregustumtregastritregustu
ef.tregaststregastrartregasts
nf.tregastirtregastartregust
þf.tregastatregastartregust
þgf.tregustum
ef.tregastra
nf.tregastitregastatregasta
aukafölltregastatregustutregasta
öll fölltregustu