upp
sagnorð upp-örva með þolfalli
hvetja eða örva e-n
- hún var dugleg að uppörva og hvetja nemendur
Beyging
‑örvaði ‑örvað beygist eins og örva
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éguppörva uppörvaði éguppörvi uppörvaði
þúuppörvar uppörvaðir þúuppörvir uppörvaðir
húnuppörvar uppörvaði húnuppörvi uppörvaði
viðuppörvum uppörvuðum viðuppörvum uppörvuðum
þiðuppörvið uppörvuðuð þiðuppörvið uppörvuðuð
þauuppörva uppörvuðu þauuppörvi uppörvuðu
| nafnháttur | upp |
|---|---|
| sagnbót | upp |
| boðháttur eintölu | upp |
| boðháttur fleirtölu | upp |
| stýfður boðháttur | upp |
| lýsingarháttur nútíðar | upp |
kk.kvk.hk.
nf.uppörvaður uppörvuð uppörvað
þf.uppörvaðan uppörvaða uppörvað
þgf.uppörvuðum uppörvaðri uppörvuðu
ef.uppörvaðs uppörvaðrar uppörvaðs
nf.uppörvaðir uppörvaðar uppörvuð
þf.uppörvaða uppörvaðar uppörvuð
þgf.uppörvuðum
ef.uppörvaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éguppörvast uppörvaðist éguppörvist uppörvaðist
þúuppörvast uppörvaðist þúuppörvist uppörvaðist
húnuppörvast uppörvaðist húnuppörvist uppörvaðist
viðuppörvumst uppörvuðumst viðuppörvumst uppörvuðumst
þiðuppörvist uppörvuðust þiðuppörvist uppörvuðust
þauuppörvast uppörvuðust þauuppörvist uppörvuðust
| nafnháttur | upp |
|---|---|
| sagnbót | upp |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúuppörvastu uppörvaðistu þúuppörvistu uppörvaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúuppörvarðu uppörvaðirðu þúuppörvirðu uppörvaðirðu
þiðuppörviði uppörvuðuði þiðuppörviði uppörvuðuði