upp
nafnorð, karlkyn
upp-þvottur
það að þvo upp, þvottur á diskum, glösum og öðrum borðbúnaði
- hún lauk uppþvottinum á skammri stundu
Samheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑þvottar eða ‑þvotts nefnifall fleirtölu ‑þvottar beygist eins og þvottur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.uppþvottur uppþvotturinn nf.uppþvottar uppþvottarnir
þf.uppþvott uppþvottinn þf.uppþvotta uppþvottana
þgf.uppþvotti uppþvottinum þgf.uppþvottum uppþvottunum
ef.uppþvottar / uppþvotts uppþvottarins / uppþvottsins ef.uppþvotta uppþvottanna