upp hefð
nafnorð, kvenkyn
upp-hefð
frami, heiður
- hann hlaut þá upphefð að vera kosinn formaður
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑hefðar beygist eins og hefð
eintala
án greinismeð greini
nf.upphefð upphefðin
þf.upphefð upphefðina
þgf.upphefð upphefðinni
ef.upphefðar upphefðarinnar