veggur
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
sá hluti byggingar, úr grjóti, torfi, timbri eða steinsteypu, sem lykur um hana, skiptir henni í hluta, markar lofthæð og þakið hvílir á
- 2.
steypt eða hlaðið skilrúm um húsagarð
Orðasambönd
fara með veggjum
læðast um, láta lítið bera á sér
ganga á vegg
rekast á hindranir
reka sig á vegg
rekast á hindrun
stilla honum upp við vegg
setja honum úrslitakosti
hér er vítt til veggja
hér er mikið rými
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu veggjar eða veggs nefnifall fleirtölu veggir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.veggurveggurinnnf.veggirveggirnir
þf.veggvegginnþf.veggiveggina
þgf.veggveggnumþgf.veggjumveggjunum
ef.veggjar / veggsveggjarins / veggsinsef.veggjaveggjanna