velta 2
sagnorð
sjá einnig velta nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
færast úr stað með snúningi, rúlla
- flaskan valt út af borðinu
- stórir steinar ultu niður hlíðina
- bíllinn fór út af veginum og valt
- 2.
(um vatnsfall) flæða
- áin veltur fram í gljúfrinu
- 3.
(um skip) rugga á sjónum
- skipið valt ógurlega
- 4.
velta á
fara eftir (e-u), vera háð (e-u)
- svarið við spurningunni veltur á ýmsu
- það veltur á veðrinu hvort ég fer í ferðalagið
sjá velta 1 sagnorð
Beyging
velt valt ultum oltið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveltvaltégveltiylti
þúvelturvalstþúveltiryltir
húnvelturvalthúnveltiylti
viðveltumultumviðveltumyltum
þiðveltiðultuðþiðveltiðyltuð
þauveltaultuþauveltiyltu
| nafnháttur | velta |
|---|---|
| sagnbót | oltið |
| boðháttur eintölu | veltu |
| boðháttur fleirtölu | veltið |
| stýfður boðháttur | velt |
| lýsingarháttur nútíðar | veltandi |
kk.kvk.hk.
nf.oltinnoltinoltið
þf.oltinnoltnaoltið
þgf.oltnumoltinnioltnu
ef.oltinsoltinnaroltins
nf.oltniroltnaroltin
þf.oltnaoltnaroltin
þgf.oltnum
ef.oltinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvelturðuvalstuþúveltirðuyltirðu
þiðveltiðiultuðiþiðveltiðiyltuði