Yrða

venja

sagnorð með þolfalli

sjá einnig venja nafnorð, kvenkyn

gera (e-n/sig) vanan (e-u)

  • venja sig á þetta

    • hann hefur vanið sig á að ganga með sólgleraugu
    • við vöndum köttinn á að koma inn um gluggann

  • venja sig af þessu

    • ég vandi mig af sælgætisátinu
    • hún reyndi að venja dóttur sína af myrkfælninni

  • venja hana við sveitastörf

sjá venjast

Beyging

vandi vanið