venjast
sagnorð með þágufalli miðmynd
verða vanur (e-u)
- ég get ekki vanist þessum undarlega mat
- augu mín vöndust birtunni smám saman
- hann vandist því að vinna á næturvöktum
venjast á að reykja
- barnið vandist á að nota snuð
þetta venst
þetta kemst upp í vana
- vinnan er erfið en hún venst
eiga ekki að venjast þessu
vera ekki vanur þessu
sjá venja sagnorð
Beyging
vandist vanist
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvenstvandistégvenjistvendist
þúvenstvandistþúvenjistvendist
húnvenstvandisthúnvenjistvendist
viðvenjumstvöndumstviðvenjumstvendumst
þiðvenjistvöndustþiðvenjistvendust
þauvenjastvöndustþauvenjistvendust
| nafnháttur | venjast |
|---|---|
| sagnbót | vanist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvenstuvandistuþúvenjistuvendistu