viðloðun
nafnorð, kvenkyn
sá eiginleiki að loða við e-ð, vera fast við e-ð
- málningin hefur góða viðloðun á stein og tré
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu viðloðunar
eintala
án greinismeð greini
nf.viðloðunviðloðunin
þf.viðloðunviðloðunina
þgf.viðloðunviðloðuninni
ef.viðloðunarviðloðunarinnar