vil
lýsingarorð vil-hallur
hlynntur e-u, hallur undir e-ð
- þeim finnst hann of vilhallur dönskum hagsmunum
Samheiti
- hlutdrægur,
- hlutdræginn
Andheiti
Tengd orð
Beyging
‑höll ‑hallt miðstig ‑hallari efsta stig ‑hallastur beygist eins og hallur
kk.kvk.hk.
nf.vilhallur vilhöll vilhallt
þf.vilhallan vilhalla vilhallt
þgf.vilhöllum vilhallri vilhöllu
ef.vilhalls vilhallrar vilhalls
nf.vilhallir vilhallar vilhöll
þf.vilhalla vilhallar vilhöll
þgf.vilhöllum
ef.vilhallra
nf.vilhalli vilhalla vilhalla
aukaföllvilhalla vilhöllu vilhalla
öll föllvilhöllu
öll föllvilhallari vilhallari vilhallara
öll föllvilhallari
kk.kvk.hk.
nf.vilhallastur vilhöllust vilhallast
þf.vilhallastan vilhallasta vilhallast
þgf.vilhöllustum vilhallastri vilhöllustu
ef.vilhallasts vilhallastrar vilhallasts
nf.vilhallastir vilhallastar vilhöllust
þf.vilhallasta vilhallastar vilhöllust
þgf.vilhöllustum
ef.vilhallastra
nf.vilhallasti vilhallasta vilhallasta
aukaföllvilhallasta vilhöllustu vilhallasta
öll föllvilhöllustu