villast
sagnorð miðmynd
Merkingar
- 1.
týna áttum, fara ranga leið, verða villtur
- þeir villtust í skóginum
villast af leið
týna áttum (oft yfirfært)
það er ekki um að villast
það er greinilegt
- ekki var um að villast, kofinn var horfinn
- 2.
villast á þeim
rugla þeim saman
- hún villist ekki á röddum þeirra tveggja
Tengd orð
Beyging
villtist villst
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvillistvilltistégvillistvilltist
þúvillistvilltistþúvillistvilltist
húnvillistvilltisthúnvillistvilltist
viðvillumstvilltumstviðvillumstvilltumst
þiðvillistvilltustþiðvillistvilltust
þauvillastvilltustþauvillistvilltust
| nafnháttur | villast |
|---|---|
| sagnbót | villst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvillistuvilltistuþúvillistuvilltistu