vit 2
nafnorð, hvorugkyn
sjá einnig vit 1 nafnorð, hvorugkyn
skynsemi, hyggindi
hafa allt sitt vit úr bókinni
hafa allan sinn fróðleik, sína þekkingu úr bókinni
hafa (ekki) vit á viðskiptum
hafa ekki skilning á, vita ekkert um viðskipti
hafa vit fyrir honum
fá hann til að haga sér skynsamlega
koma vitinu fyrir hana
láta hana sjá skynsemina, haga sér skynsamlega
missa vitið
geðbilast
stíga ekki í vitið
vera heimskur
vera genginn af vitinu
vera orðinn geðbilaður
vera kominn til vits og ára
vera kominn af æskuskeiði, orðinn þroskaður
vera (vel) viti borinn
vera gáfaður, skynsamur
vera viti sínu fjær
vera í miklu uppnámi (af reiði, kvölum, áhyggjum, stressi...)
vita sínu viti
hafa ákveðna skynsemi til að bera
- þótt kýrnar séu kannski ekki gáfaðar vita þær sínu viti
það er ekki/ekkert vit í þessu
þetta er vitlaust, gagnslaust
þetta borgar sig ekki að mínu viti
þetta borgar sig ekki að mínu mati
ákvörðunin dróst von úr viti
ákvörðunin dróst mjög lengi
Beyging
eignarfall eintölu vits