vita
sagnorð
sjá einnig vita atviksorð
Merkingar
- 1.
með þolfalli hafa fullvissu (um e-ð)
- ég veit svarið við spurningunni
- hann veit að hann gerði mistök
- hún veit ekki hvort gatan er lokuð
- veistu símanúmerið hjá henni?
- þeir vissu að gangan yrði erfið
- ég vissi ekki hvort flugvélin væri lent
hver veit nema þú fáir vinning
láta hana vita um þetta
veistu hvað
vita ekkert í sinn haus
vita ekki sitt rjúkandi ráð
vita þetta fyrir víst
viti menn þarna eru lyklarnir!
það er aldrei að vita nema við fáum köku
það er ekki gott að vita hver verður næsti forseti
það er vitað að skjalið er frá 17. öld
það er ömurlegt til þess að vita að fólkið sveltur
það má guð/hamingjan vita
það væri gaman að vita hvað gerðist á fundinum
hún á ekki kærasta svo (að) ég viti
húsið er mannlaust að því er ég best veit
- 2.
athuga, aðgæta (e-ð)
- vittu fyrir mig hvort glugginn er ekki lokaður
- ég ætla að vita hvort hann er heima
- 3.
snúa í vissa átt
- útidyrnar vita í norður
- 4.
vita af
vita ekki af sér
hafa ekki (fulla) meðvitund, missa úr andartök
- ég vissi ekki af mér fyrr en ég lá á gólfinu
vita ekki af þessu
vita þetta ekki, hafa ekki upplýsingar um þetta
- hann vissi ekki af leynimakki flokksbræðra sinna
- 5.
vita á
þetta veit á gott
þetta er fyrirboði e-s góðs
- illúðlegur maður í draumi veit oft á óveður
- 6.
vita fyrir
vita þetta fyrir
hafa vitneskju eða sannfæringu um þetta fyrirfram
- við vissum það fyrir að hann myndi vinna gott starf
- 7.
vita til
vita ekki til þess
vita ekki um það, dæmi þess
- ég veit ekki til þess að kaffivélin hafi nokkurn tíma bilað
- 8.
vita um
vita um hana
vita hvar hún er, hvernig statt er með hana
- veistu nokkuð um forstöðumanninn?
- ég veit ekkert um hann, ég hef ekki séð hann í dag
sjá vitandi
Beyging
veit vissi vissum vitað
| nafnháttur | vita |
|---|---|
| sagnbót | vitað |
| boðháttur eintölu | vittu |
| boðháttur fleirtölu | vitið |
| stýfður boðháttur | vit |
| lýsingarháttur nútíðar | vitandi |