voga
sagnorð með þágufalli oftast með neitun
dirfast, þora
- hann vogaði ekki að ávarpa hana í þessu skapi
voga sér ekki að andmæla
- ég vogaði mér ekki út á ísinn
- þú vogar þér ekki að koma hingað aftur
- hvernig vogar þú þér!
Tengd orð
Beyging
vogaði vogað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvogavogaðiégvogivogaði
þúvogarvogaðirþúvogirvogaðir
húnvogarvogaðihúnvogivogaði
viðvogumvoguðumviðvogumvoguðum
þiðvogiðvoguðuðþiðvogiðvoguðuð
þauvogavoguðuþauvogivoguðu
| nafnháttur | voga |
|---|---|
| sagnbót | vogað |
| boðháttur eintölu | vogaðu |
| boðháttur fleirtölu | vogið |
| stýfður boðháttur | voga |
| lýsingarháttur nútíðar | vogandi |
kk.kvk.hk.
nf.vogaðurvoguðvogað
þf.vogaðanvogaðavogað
þgf.voguðumvogaðrivoguðu
ef.vogaðsvogaðrarvogaðs
nf.vogaðirvogaðarvoguð
þf.vogaðavogaðarvoguð
þgf.voguðum
ef.vogaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvogastvogaðistégvogistvogaðist
þúvogastvogaðistþúvogistvogaðist
húnvogastvogaðisthúnvogistvogaðist
viðvogumstvoguðumstviðvogumstvoguðumst
þiðvogistvoguðustþiðvogistvoguðust
þauvogastvoguðustþauvogistvoguðust
| nafnháttur | vogast |
|---|---|
| sagnbót | vogast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvogastuvogaðistuþúvogistuvogaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvogarðuvogaðirðuþúvogirðuvogaðirðu
þiðvogiðivoguðuðiþiðvogiðivoguðuði