voma
sagnorð
sveima um (og bíða) á vissu svæði
Beyging
vomaði vomað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvomavomaðiégvomivomaði
þúvomarvomaðirþúvomirvomaðir
húnvomarvomaðihúnvomivomaði
viðvomumvomuðumviðvomumvomuðum
þiðvomiðvomuðuðþiðvomiðvomuðuð
þauvomavomuðuþauvomivomuðu
| nafnháttur | voma |
|---|---|
| sagnbót | vomað |
| boðháttur eintölu | vomaðu |
| boðháttur fleirtölu | vomið |
| stýfður boðháttur | voma |
| lýsingarháttur nútíðar | vomandi |
kk.kvk.hk.
nf.vomaðurvomuðvomað
þf.vomaðanvomaðavomað
þgf.vomuðumvomaðrivomuðu
ef.vomaðsvomaðrarvomaðs
nf.vomaðirvomaðarvomuð
þf.vomaðavomaðarvomuð
þgf.vomuðum
ef.vomaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvomastvomaðistégvomistvomaðist
þúvomastvomaðistþúvomistvomaðist
húnvomastvomaðisthúnvomistvomaðist
viðvomumstvomuðumstviðvomumstvomuðumst
þiðvomistvomuðustþiðvomistvomuðust
þauvomastvomuðustþauvomistvomuðust
| nafnháttur | vomast |
|---|---|
| sagnbót | vomast |